تأکید بر پیوند توسعه سرزمینی با هویت فرهنگی

به گزارش کیو: سعید پورعلی در محفل ادبی «امشب ای ماه» با اشاره به پیوند میان ایران جغرافیایی و ایران فرهنگی اظهار کرد: ایران جغرافیایی شامل سرزمین، مرزها، شهرها، راه‌ها و زیرساخت‌هاست و ایران فرهنگی نیز در بستر زبان، ادبیات، شعر، اسطوره‌ها، آیین‌ها و حافظه تاریخی شکل گرفته است.

وی افزود: این دو ساحت برای استمرار هویت ایرانی باید در کنار یکدیگر مورد توجه قرار گیرند؛ چراکه جغرافیا بدون فرهنگ و معنا، صرفاً یک کالبد مادی است و فرهنگ نیز برای استمرار و شکوفایی به پشتوانه جغرافیا، امنیت و زیرساخت نیاز دارد.

معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار لرستان ادامه داد: سیاست‌گذاری و حکمرانی باید میان توسعه سرزمینی و ظرفیت‌های فرهنگی جامعه پیوند ایجاد کند تا توسعه صرفاً به ساخت زیرساخت‌های فیزیکی محدود نشود.

پورعلی با اشاره به نقش شعر و ادبیات فارسی در حفظ هویت ایرانی گفت: فردوسی با خلق شاهنامه بخش مهمی از هویت تاریخی و فرهنگی ایران را بازآفرینی کرد و شهریار نیز با پیوند دادن فرهنگ بومی، زبان و هویت ملی نشان داد فرهنگ‌های محلی می‌توانند در تقویت هویت ملی نقش‌آفرین باشند.

وی تصریح کرد: همان‌گونه که شهریار میان زادبوم خود و هویت ملی پیوند برقرار کرد، فرهنگ غنی لرستان، ادبیات بومی و میراث هنری زاگرس نیز ظرفیت بالایی برای تقویت هویت ملی و سرمایه اجتماعی دارد.

معاون استاندار لرستان با تأکید بر ضرورت توجه همزمان به توسعه فیزیکی و فرهنگی بیان کرد: توسعه راه‌ها، صنایع، سدها و دیگر زیرساخت‌ها بخش مهمی از توسعه جغرافیایی است، اما این توسعه زمانی ماندگار و اثربخش خواهد بود که زیست‌بوم فرهنگی و ادبی جامعه نیز در کنار آن تقویت شود.

پورعلی با اشاره به نقش فرهنگ در شرایط جنگ ترکیبی و شناختی گفت: تقویت هویت فرهنگی و افزایش ارتباط نسل جوان با ریشه‌های تاریخی، ادبی و فرهنگی کشور می‌تواند در کاهش گسست اجتماعی و تقویت پیوندهای میان نسل‌ها مؤثر باشد.

وی شاعران و اصحاب فرهنگ و هنر را از عناصر مؤثر در تولید قدرت نرم و تقویت سرمایه اجتماعی دانست و افزود: رسالت امروز فعالان عرصه فرهنگ، شعر، تئاتر، سینما و هنر، بازآفرینی روایت‌های هویت‌ساز و ایجاد ارتباط میان نسل‌های مختلف جامعه است.

معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار لرستان در پایان تأکید کرد: ایران جغرافیایی بدون پشتوانه فرهنگی آسیب‌پذیر خواهد بود و ایران فرهنگی نیز بدون پشتوانه جغرافیایی امکان استمرار و تجسد نخواهد داشت؛ بنابراین فرهنگ، ادبیات و هنر باید در کنار توسعه و حکمرانی، به‌عنوان بخشی از سرمایه‌های ماندگار کشور مورد توجه قرار گیرد.