اقلیم

رادارها توانایی تغییر اقلیم، کاهش و یا افزایش بارش را ندارند

طی هفته های اخیر چندین پیام و محتوای متنی و ویدئویی بدون ذکر منبع موثق در خصوص دستکاری اقلیم کشور توسط رادارهای هواشناسی و نظامی و همچنین پروژه هارپ با لحاظ نقش آنها در وقوع بارش های اخیر کشور در فضای مجازی به سرعت منتشر و پخش شد. در این خصوص سازمان هواشناسی کشور به عنوان تنها متولی رسمی پایش و پیش بینی وضع هوا و اقلیم موارد به شرح زیر را به استحضار افکار عمومی کشور می‌رساند. رادارهای هواشناسی صرفاً ابزاری برای آشکارسازی پدیدههای جوی هستند که با ارسال امواج الکترومغناطیس به صورت پالسی و دریافت بازتابش آنها از هدف عمل می‌کنند. امواج الکترومغناطیسِ ارسال شده توسط رادار اساساً به دلیل انرژی بسیار کم ارسالی و سهم کم انرژی جذب شونده و مدت زمان کمِ برخورد، موجب هیچگونه تغییر فاز (تغیر از حالت آب یا یخ به بخار و یا برعکس) در جو نمی‌شوند. همچنین، این امواج الکترومغناطیس تغیری در ساختار ابر و دما و رطوبت آن پدید نمی‌آورند و انرژی آنها در مقایسه با خورشید که همه طیف الکترومغناطیس را دارد، بسیار بسیار کمتر است. به دلیل جذب بسیار بسیار کم امواج راداری در جو، این امواج باعث یونیزه شدن نیتروژن و اکسیژن جو و در نتیجه گرم شدن جو نمی شوند و از این رو هیچ ماده ای که بتواند باعث باروری هرچند ناچیز ابرها شود را، به جو اضافه نمی کنند. یادآور می شود شعاع پوششی رادارهای هواشناسی حدود ۲۵۰ کیلومتر و کمتر میباشند. اساساً پرتو رادارهای مستقر در سطح زمین بهدلیل انحنای زمین، در فواصل دورتر از ۲۵۰ کیلومتر از جو نزدیک زمین خارج میشوند و امکان دریافت امواج رادار جز توسط ابرهای ارتفاع بالا و بدون بارش وجود ندارد. رادارهای هواشناسی در باندهای مختلف ( S,X,C )از چند دهه گذشته در همه کشورهای پیشرفته و درحال توسعه و حتی کمتر توسعه یافته برای شناسایی پدیده های بارشی و پیش بینی و مدیریت بحران های جوی و مدیریت آب استفاده می شوند و گزارشی از کاهش یا افزایش بارش ناشی از کارکرد رادارها وجود ندارد. بررسی مشخصات فنی رادار سامانه (AN/TPY-۲(THAAD Radar) ) نشان می دهد توان بیشینه این رادارها ۲ مگاوات و میانگین توان...

اردیبهشت ۹, ۱۴۰۵ زمان مطالعه: 1 دقیقه

ایران در تله‌ جنگ اقلیمی؟

در عصر حاضر، تغییرات آب‌وهوایی دیگر صرفا پدیده‌ای طبیعی تلقی نمی‌شود، بلکه به‌عنوان یکی از ابزارهای نوین قدرت در معادلات جهانی مطرح است. آنچه از آن با عنوان «جنگ اقلیمی» یاد می‌شود، به‌تدریج به یکی از مباحث مهم در حوزه امنیت ملی و روابط بین‌الملل تبدیل شده و توجه بسیاری از پژوهشگران و نهادهای علمی را در دنیا به خود جلب کرده است. انسان از دیرباز به عنوان یک عامل دخالت کننده در طبیعت مطرح است و در طول سده‌های گذشته با انواع فعالیت‌های تخریبی بر الگوهای جوی و آب و هوایی تاثیرات مهمی گذاشته که نمونه مهم آن، نازک شدن لایه اوزن است، اما موضوع فقط به همین موارد منتهی نمی‌شود چرا که براساس دیدگاه‌های علمی و مراجع رسمی به نظر می‌رسد که این دخالت‌ها در اهداف نظامی و جنگی به کار می‌رود. بر اساس برخی دیدگاه‌ها، پیشرفت فناوری در دهه‌های اخیر این امکان را برای کشورهای قدرتمند فراهم کرده است تا با بهره‌گیری از ابزارهای نوین، در الگوهای جوی مداخله کرده و شرایط آب‌وهوایی مناطق مختلف را دستکاری کنند. این اقدامات، در صورت صحت، می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای از جمله ایجاد خشکسالی، سیلاب‌های غیرطبیعی و اختلال در منابع آبی کشورها را به دنبال داشته باشد؛ موضوعی که با اصول و قواعد حقوق بین‌الملل نیز در تعارض است. در همین چارچوب، برخی گزارش‌ها و تحلیل‌ها به وضعیت ایران در سال‌های اخیر اشاره دارند؛ کشوری که دوره‌های متوالی خشکسالی، کاهش منابع آبی، خشک شدن تالاب‌ها و افت سطح یا حتی خشکی کامل آب سدها را تجربه کرده است. این شرایط، علاوه بر عوامل اقلیمی شناخته‌شده، از سوی برخی کارشناسان با احتمال مداخلات خارجی در حوزه آب‌وهوا نیز مورد بررسی قرار گرفته است. موضوع جنگ اقلیمی شاید در مراجع علمی و سازمان‌های بین المللی مورد تایید قرار گرفته و گویا در سیاست کشورهای قدرتمند دنیا به صورت مخفیانه گنجانده شده است، اما سایر کشورها، آن را فقط در حد یک تئوری و موضوع شبه علمی می‌دانند و تحقیقات دقیق و حساب شده‌ای درباره آن انجام نمی‌دهند. این شرایط، ادعا و شبهات به خاطر این مطرح می‌شود که در سال‌های گذشته در کشورهایی چون ایران، ترکیه و عراق، الگوهای جوی غیرطبیعی از نظر...

اردیبهشت ۸, ۱۴۰۵ زمان مطالعه: 0 دقیقه

تبلیغات

 

 

اب وهوای لرستان
خرم‌آباد
☀️
25°C
آفتابی
نظرسنجی ما
اطلا رسانی ما
ما را دنبال کنید
کد اعلام وصول