به گزارش کیو: یک پژوهش دو ساله در دانشگاه بینگهمتون نیویورک، الگوی توجه ۲۴۲ کودک را با استفاده از فناوری ردیابی چشم بررسی کرد. کودکان در چند مرحله، تصاویر چهرههایی با حالتهای خنثی، شاد، غمگین و عصبانی را مشاهده کردند.
بررسیها نشان داد کودکانی که مادرشان سابقه افسردگی نداشت، همزمان با افزایش علائم افسردگی، توجه کمتری به چهرههای شاد نشان دادند. در مقابل، در کودکانی که مادرشان سابقه افسردگی شدید داشت، افزایش علائم افسردگی با توجه بیشتر به چهرههای غمگین همراه بود.
پژوهشگران معتقدند تفاوت مشاهدهشده ممکن است با تجربه عاطفی کودکان در محیط خانواده مرتبط باشد. کودکانی که بیشتر در معرض حالات غمگین مادر قرار دارند، ممکن است نسبت به این نشانههای عاطفی حساستر شوند.
اهمیت این پژوهش به بررسی ارتباط دوطرفه میان افسردگی و توجه بازمیگردد؛ محققان تلاش کردند مشخص کنند آیا تغییرات در توجه میتواند با بروز علائم افسردگی ارتباط داشته باشد یا اینکه خود علائم افسردگی موجب تغییر الگوی توجه میشوند.
پژوهشگران قصد دارند این کودکان را تا دوره نوجوانی دنبال کنند تا مشخص شود آیا الگوهای مشاهدهشده میتوانند در شناسایی زودهنگام خطر افسردگی نقش داشته باشند یا خیر.
این مطالعه در عین حال نشان میدهد الگوی نگاه کودکان به چهرهها میتواند سرنخهایی درباره تجربههای عاطفی آنها ارائه کند، اما برای تشخیص افسردگی بهتنهایی کافی نیست.

بدون دیدگاه